หน้าจอน้อยลง
ชีวิตมากขึ้น

ผมเลื่อนมือถือถึงตีสองทุกคืนเลย เลยตั้งตารางเวลานอนที่ล็อกทุกอย่างตอนห้าทุ่ม สัปดาห์แรกทรมานมาก แต่ตอนนี้ผมนอนได้ 7 ชั่วโมงจริงๆ

ช่วงสอบไฟนอลช่วยชีวิตหนูไว้เลย ล็อกมือถือ 9 โมงถึง 6 โมงเย็นวันธรรมดา วันแรกแทบตื่นตระหนก พอวันที่สามก็ชินแล้ว คะแนนสอบดีขึ้นมาก

ผมคือคนที่เปิดอินสตาแกรมตอนทำงานแล้วเสียเวลาไป 40 นาที ตอนนี้ตารางเวลาทำงานรันทั้งเช้า มือถือแทบตายจนถึงมื้อเที่ยง เจ้านายไม่ได้บังคับนะ ผมทำเอง

จับได้ว่าตัวเองเช็คมือถือขณะเล่นกับลูก แล้วรู้สึกแย่มาก ตอนนี้ล็อกครอบครัวตั้งแต่ 6 โมงถึง 3 ทุ่ม ลูกสาวสังเกตเห็นเลยว่าพ่อไม่มองมือถืออีกต่อไปแล้ว

ลบอินสตาแกรมไปเป็นร้อยครั้งแล้วก็ติดตั้งกลับทุกที ปรากฏว่าการลบไม่ใช่คำตอบ การล็อกต่างหาก ตอนนี้เลิกได้ 3 สัปดาห์แล้ว แล้วความอยากก็จางลงจริงๆ

ชั่วโมงแรกของวันเคยหายไปกับมือถือก่อนที่ผมจะลุกจากเตียงด้วยซ้ำ ตอนนี้ล็อกตอนเช้า 7 ถึง 9 โมง ผมได้จิบกาแฟแล้วออกไปเดินเล่น การได้ชั่วโมงนั้นคืนมาคือชีวิตอีกแบบเลย

ผมอ่านหนังสือไม่ได้อีกแล้ว อ่านสองหน้ามือก็เอื้อมไปหยิบมือถือ พอตั้งล็อกอ่านหนังสือตอนเย็น เดือนนี้อ่านจบไป 3 เล่ม ครั้งสุดท้ายที่ทำได้แบบนี้คือตอนเรียนมหาลัย

แอปบล็อกอื่นผมกดข้ามได้ในสองแตะ เหมือนโกหกตัวเอง แต่อันนี้ปิดไม่ได้ ใช่ครับตอนแรกน่ารำคาญ แต่มันเป็นสิ่งเดียวที่ได้ผลจริง

สถิติทำเอาผมตกใจ วันละ 6 ชั่วโมง 40 นาที ลดลงเหลือ 3 ชั่วโมงใน 2 เดือน การเฝ้าดูกราฟนั้นลดลงเป็นส่วนที่สร้างแรงจูงใจที่สุดอย่างประหลาด

หนีหลุมดำของ Shorts ไม่ได้ เลยล็อกยูทูบไปเลย จบปัญหา ถ้ามีวิดเจ็ตด้วยจะให้ 5 ดาว นอกนั้นไม่มีอะไรติเลย